خون می چکد از رویش هر روز سر تو

ای حادثه ناب چه سرخ است وقوعت

سبزاست ولی آمدن گل پسر تو

*******

پروانه شدم تا که بسوزند پرم را

در خون بنشانند ز داغت جگرم را

از خاک قدمهات خدا ساخت مرا و

در دست تو انداخت قضا و قدرم را

سنخیت من با تو در این قطره اشک است

از جنس تو کرده است خدا چشم ترم را

حالا که قرار است عصا دست تو باشد

ای کاش به دریا بکشانی گذرم را

گفتند که می رفت سرت برسر نی ها

بگذار به دنبال بیارند سرم را

بسیار شنیدم غزل از دور و بریهات

پر کن ز غزلهای خودت دور و برم را

*****